Yol vermek lazım gidene

öğrenmek zor olsada sonunda anladım

zorlamamak/zorlanmamak lazım

diyorum da başarabiliyormuyum

nerdeeee

birini,

bir şeyi hayatımın içine

aldığım zaman

kör bir düğüm atıyorum ayaklarına

bir daha gidemesin benden öteye diye

doğru mu?

yanlış yani yanlışmış

öğrendim ya da öğretildim bilmiyorum

arada oluyor işte bişiler bazen ne olduğunun

neden olduğunun pek önemi kalmıyor

sadece sonuç gözlerime batıyor

acıyormu canım

bazen ama çoğu zaman değil

sadece biliyordum işte diyorum

bile bile yaptım /ettim/tuttum

vs vs vs.

İnanın oruçtan falan değil mide bulantım ,sabah sabah şu yazıyı okudum ya fena halde başım döndü ve mide bulantımı bastırmak için çöp poşeti aramaya başladım.Bögh artık ya ,yani bir insanın kendini aşağılama oranına kimse ama kimse müdehale edemiyor.Adam gibi dostlarla bir araya gelinmiş sahur muhabbetini anlatmak yerine ,güya kendiyle övünecek ya ; ne ile övündüğünü herkes biliyor nasıl ılımlı yavşanır konusunda tez çalışmalarının üstün ve ayakta alkışlanası içeriğinin suya sabuna dokunan tek yanının sonuna gelmiş görünüyor ki kendisini "N" çocuğu olarak nitelendiriyor.İ bakalım fazla çöp poşetlerini ahanda buraya bırakıyorum ama daha güzel bir önerim var bir gün bir yer de karşılaşırsanız ,onun yolunun Nişantaşından çıkmasına imkan yok o yüzden mutlaka ama mutlaka sizin yolunuzun Nişantaşına düşmesi lazım,o Nişantaşının en nadide mağazalarından bilmem kaç dolar verilerek alınmış beyaz gömleğine infilak edin olmaz mı?Yani ben ilk fırsatta yapacağım şimdiden söyleyeyin nerde denk gelirsek geleyim üzerine pat diye,yok pouşşş diye kusuvereceğim ki zira başka türlü lavaboya gidip yüzüne soğuk su çarpacağı yok.

Yalnızlıktan mıdır bilmem

bir çıtırdı hissediyorum sağımda solumda

kuruyorum belki de yavaş yavaş

ne kadar inat etsem de

sonunda kadar asılsamda toprağa salıverdiğim köklerime

zamana

birbaşınalığa

direnemeyeceğim daha fazla

kurumak değil de asıl mesele

bir sabah uyandığında

artık umudununda seni yalnız bırakması

günler haftalar aylar geçmesine

yüzlerce kez ufuktan doğmasına güneşin

sonra batmasına şahit olmana rağmen

bir yolcunun geçmemesi yanıbaşında uzanıveren yoldan...

Evet blog neydi ve için yapılırdı
sadece keyif almak yeterlimiydi yoksa sorumluluklarımız da olmalımıydı.Çok tarışılıyor çok konuşuluyor son günlerde ancak blogların en çilekeş insanları sanırım blogcu.com da sayfaları olanlar.Evet hepimizin ne olur ne olmaz diye aldığı adresleri yavaş yavaş değerlendirilmeye başladık çünkü artık bir çileye dönüştü olanlar.Herneyse bunu öyle çok konuştuk ve sorguladık ki artık daha fazla irdelemenin anlamı yok diye düşünüyorum.Artık buralardayız efendim diyeceğimiz özetle budur ve şeklen değişsek bile hemen şuradan bir yerden zıplayıverecek bir kurbacık olduğunu hatırlatmakta fayda var.