Bir rüzgar eser gözlerinin arasından,
sen gelip geçenlere baktığında....
Nerde olursan ol,
sırtını sıvazlayan parmaklarım üşür...
Kırgın kiremitli evlerde yaşıyor zannedersin
küçük dünyaları,
Başı bozulmuş sevdaların çıktığı
engebeli yollarda,
çakıl taşlarına dolanır ayakların...
Göçebe mevsimler,
tenini hırpalar...
Özenle taradığın saçlarının arasına
taktığın çiçekler gibidir kaderin...
Kulaklarına yakın ,
ses tellerinden uzak...
Heybende taşıdığın kelimeler
yeter mi yaşadığın masallara,
gün gelir kahramını olursan
hiç bir şeyin....