Hep aynı yıkıntıların etrafında dolaşıyorsun
bilmezmisin ki
göç
aslolandır....
Yitip gitmek bir de....


Yalnızlık yıkılmış bir evden daha mı kötüdür
yahut
kan dökmeden savaşanlar
daha mı az can acıtır plastik mermili nöbetçilerden...


Bir film izliyorsun sanki
hangi tür olduğunu pek çözemediğin
replikleri bolca makaslanmış....


Biliyorum günlerdir
gözlerinde bir oturma odası hüznü,
demli çaylardan arta kalan
süzgeç kiri gibi
torulaşmış
acılaşmış
....


Hayat bu aslolan gitmeyi bilmektir.




Tymphony – Hayat bu