Dökülmüş yaprakların kırgınlığı


Güneşli bir öğleden sonrayı ikiye böler...




Önce


Renklerin solgunluğu yansır ayrık otlarına


Gökyüzü ceketini çıkarır sıkıntı ile


Ufuk çizgisi düğmelerini çözer


Akrep mahmurlu gözlerini kısar


Ağaçların dinginliğinden feyz alır kuşlar...




Sonra


Rüzgar en masum tavrını takınır


Kısılmış gözlerine şevkat yansır toprağın


Bulutlar eteklerini toplar


Mavi sulara yıldılar düşer yolcuların gözlerinden...





Ve sen sadece seyredersin