Sarılmanın tarihi oynaşmaktan daha eskidir bence.Sarılmak ihtiyaçtır belki de en kırgın zamanlarımızda...Sarılmak kurulamayan cümlelerin vücud diline dökülmesidir çoğu zaman...Sarılmak ,korunmak belki kollanma isteğinin yansımasıdır.Belki de sana güveniyorum demek için gizli bir şifredir.Kimi zaman sığınma,kimi zaman sığındırma halidir.İnsan sevdiklerinin gövdesinde çok şey aramaz esasen bilir ki tanıdık bir limandır kollarını açıp sırtını sıvazlayan eller.İnsan sevdiklerinden ayrı olduğunda en çok da omuz ile boyun arasında kalan o boşluğu özlüyor,alnını dayayıp nefesini tutmak ,gözlerini bir kaç saniyeliğine de olsa kapamak ve hiç bir şey düşünmemek.