Hünerli çalgıcılar geçerdi

Begonvil kokan sokaklardan

Yüzüne vuran neşeli

Yağmurların rengi

Gözlerimi gölgelerdi...

Sesindeki sarmaşık hırçınlığı

Saklanınca bahçe kapısının ardına

Güneş yanığı tonundan

Akardı sözcükler dilinden...

Kızılı düşerken ikindilerin

Aklım gitmişken başımdan

Dizlerim sızlar

Uyanırım...