Ellerini dayayıp balkon demirlerine

Geçersin gecelerin içinden

Kucağındaki elenmiş düşleri

Ay ışığı aydınlatır bir tek...

Bir adım geri ,bir adım ileri

Kilometresiz voltalar dağıtmaz

Kurşuni renklerin ağırlığını...

Pırıltılar geçti gözlerinden

Teninde yankılanıp

İçinde durdular...

İçine tünemiş bir yalnızlık kuşu

Kanatlarını çırptı

Bilmez bir heves sardı içini biliyorum...

Mevsim bahardı

Balkon

Ay

Pırıltılar ve ben

Umudu besliyoduk

Senin için...