Farmau

YAŞAMA DİRENENLER /FARMAU&ŞEBNEM

noreply@blogger.com (farmau) — Tue, 12 Aug 2008 11:49:00 +0000

Her evin bir adı var. Benim evim bedenim. İki ayağımdır temelim. Üzerine çıktığım katlar ciğerlerim ve yüreğim. Terasa kondurdum gözlerimi. Dünya buradan başka görünür. Kimse bilmez benim gözümün gördüğünü. Saçlarımdır çatım. Kah savrulan, kah beni tüm acılardan koruyan. Değirmende ağartmadım ben bu saçları. Her telinde bir aşk, bir ömür saklı. “Kaderi yönetemezsin!” diyenlere karşı bir başkaldırı saçlarım. Gam yükü dünyayı sırtlanmışım diye kambur deyip geçmeyin. Yük değildir o bana. Kamburum yüktür bu dünyaya. Kolay mı taşımak beni ey Dünya?

Dünya handır han içinde
Yaşanılmaz gam içinde
Biri gelir, biri gider
Dünya handır han içinde
Dertli ağlar, dertsiz ağlar
Dünya içinde
Hey gidi koca dünya
Dert yükü müsün?
Söyle söyle fani dünya
Dert yükü müsün?
Hey gidi gidi gidi
Koca dünya
Söyle söyle fani dünya
Gam yükü müsün?

Hep sevdim şarkı söylemeyi. Güzeldi sesim. Dertlendim mi başlardım içimdeki yaşları şarkıyla akıtmaya. Tekerine çomak soktuğum dünya itiştiğinde benle başlardı hüzzam, nihavent ve saba.. Buselik sabahlara uyanmak vardı ya… Olmadı!

Dişlerim terk etti beni, tıpkı tüm sevdiklerim gibi. Ne kadar çok sevdiğin varsa, o kadar çok yalnızlaşıyorsun. Yemekler yuvarlanıyor ağzımda tadını alamıyorum. Dişsiz ağız, insansız dünya gibi. Bir günaydına hasret kalmış kulağım. Her seste ardımı döner bakarım. Bana seslenen o bedeni ararım. Boşluğun sardığı zihnimi anılarla yıkar, acıdan arındırırım. Anılara sarılmak, onları canlı tutmak yaşatıyor beni, bir de ellerimde senden kalan izler. Yüzümdeki çizgiler “bekle beni” dediğin zamanlardan yadigar. Ne bir eş var, ne bir dost. Bir çocuğum olsaydı kor muydu beni buralarda?

Düşler, düşünceler sarhoş etse de unutsam bir süre ebedi yalnızlığı. İnsan her daim yalnızdır. Bunu hissetmemek için çoğaltmış bizi Yaratıcı. Ekmiş yüreğimize umut telaşını. Beni yorgun düşüren umuttur. Umudun bittiği anda telaş kalmaz. Umudumdur kavuşmak. Bir gün! Bir gün! Geleceğim. Bir daha hiç gitmeyeceğim senden bir gün! Kadere vâkıf olmak yüklerin en ağırıdır bilirim.

Çiçek derme mevsiminde doğmuşum. Bir çiçek gibi yaşama konmuşum. Kuşlar gelir eteklerime konar. Bilir kuşlar uzaklara olan hasretimi. Uzaklarda saklı bir ben var. Bu dünyaya kendimi bulmaya geldim. Bu dünyaya sevi bulmaya geldim. Ateşin aşkında yandım. Ah kuşlar! Göstermem size de yüzümü. Kimse görsün istemem yüzümdeki eski zaman izlerini. İmzasını bildiği gibi attı yaşam yüzüme. Beden evimi yerle yeksan etti saatler. Beni insan etti yaşam. Bir ev gerekti bana. Başımı sokacağım bir ev. Adı huzur olan bu evde tutunmak küçücük yüreğimle. Kadere rağmen hayata direnen bir kadınım! Kuşlar konar her gün yüreğime!

Dünya! Yalan dünya. Gel geç deseler de sana ötesini bilmeyen için teksin be dünya. Dünya kocaman bir ev. Anahtarı herkeste ama içini açıp giren yok. Herkes saklamış kendini dört duvar içine. Pencereyi açıp hava alan yok. Yaşamın kıyısındayım bitiş düdüğü çaldı çalacak. Öylece ardıma baksam ne bulacağım dünya...

Hikaye: UZAĞA GİDEN KADIN

Fotoğraflar: FARMAU

FARMAU:Fotoğraflarını çekmemize izin veren ve bize uzun zaman unutamayacağımız güzellikte bir gün yaşatan tüm huzurevi sakinlerine teşekkür ederiz.

Pespembe

noreply@blogger.com (farmau) — Tue, 12 Aug 2008 06:03:00 +0000

..

noreply@blogger.com (hayat) — Tue, 05 Aug 2008 13:37:00 +0000

Şimdilik sarılarım mevcut..

Zamanla kırmızılarımıda bulurum...

TEMMUZ GÜNEŞİ

noreply@blogger.com (farmau) — Thu, 03 Jul 2008 11:24:00 +0000

..

noreply@blogger.com (hayat) — Thu, 03 Jul 2008 08:19:00 +0000

Aslında yazmak istediğim çok şey var...

Ama bi türlü toparlayıp yazamıyorum..

Bu sefer tembellikden değil ama ..

Vakit ayıramadığımdan da değil..

Aslında zaman ayıramamak bahane..

İnsan isteyince ne zamanlar yaratıyor..

Kendimden biliyom valla..

En olmadık zamanlarda en olmadık işlere zaman ayırdığımı..

Bütün bi kış nezleden geç tek bi kere bile hapşurmayan biri olarak

yazın orta yerinde boğazları şişmek çok pis bi durum..

Baş ağrısıda cabası..

İşler üstünün kdv si..

Aslında çok güzel bir haber aldım ama bu habere yeteri kadar sevinemedim bile..

Teyze oluyorum..

Ablamında çocuk özlemi bitiyor..

Birisi bana bu haberi duyup bu şekilde davranacağım söyleyesdi kesin güler bi hadi canım çekerdim...

Kurbişimide çok özledim sayfanın sahibi olarak nerelerde bilmiyorum..

Dön hadi dön nolurr..

..

noreply@blogger.com (hayat) — Mon, 30 Jun 2008 09:09:00 +0000

Hiç bu kadar korkmamıştım "Seni Seviyorum'u" duymaktan...

Hiç bu kadar inanmamıştım imkansızlıklara..

Hiç bu kadar acımamıştı içim..

Dudaklarımı susturup,gözyaşlarıma hakim olamazken

Hiç bu kadar çaresiz hissetmemiştim kendimi..

Belki duymadın sen ama "Yüreğimle seviyorum seni"...

Susturamıyorum haykırıyor sürekli..

Belkide söz dinletemiyorum ona..

Irmak/3

noreply@blogger.com (farmau) — Fri, 20 Jun 2008 05:10:00 +0000

Bu benim
yalnız bir ırmak
soğuk taşların üzerinde,
gökyüzünün ruhsuzlaşmış halini anlamanın
eşiğinde...

Aylardan haziran,
ben nimetin büyüsünü biliyorum
ve anların bakışlarını anlıyorum
ve günlerin dilini konuşuyorum...

Günün içinden

noreply@blogger.com (hayat) — Thu, 19 Jun 2008 19:07:00 +0000

Bu dolma parmaklar kime ait acaba ... :)

TATİL VE KAÇMAK

noreply@blogger.com (farmau) — Wed, 18 Jun 2008 13:03:00 +0000

Çok bunaldım, aman Allahım yeter artık hemen bir yerlere kaçmalıyım, dersiniz. Harika bir tatil hayal eder ve öyle bir tatil yapacağım ki bütün yorgunluklarımdan kurtulacağım, dersiniz. Bazen ise sadece ayaklarımı uzatsam, şu gürültüden bir kurtulsam yeter ya da bir kaçabilsem daha fazlasını istemiyorum diye düşünürsünüz. Kendi adıma tatillerden çok hoşlanan, bazen bir hafta sonu kaçabilmek için bir yerlere, bir ay planlayıp denk getiren ancak tatil dışında kalan günlerimizin de tatilller kadar ferah ve mutlu geçmesi gerektiğine inananlardanım. Fakat yaz tatillerimiz biraz daha yakından incelenmiş olsa eğer ortaya çıkanın bir "kaçış" olmadığını gayet açık görebiliriz. Devam ediyoruz belki biraz ayaklarımızı serin sularda gezdirip, kızgın kumlarda kurutuyoruz ama sıyrılamıyoruz hiç bir şeyden ki bu zaten pek mümkün değil insan tabiatımız gereği.Belki bu gerçeği kabul edersek daha güzel geçirebiliriz o kısacık, hemen bitiveren süreyi.

Aslında tatil deyince aklınıza gelen üç şeyi sıralayın gibi bir anket yapsak,ezici çoğunluk "deniz, kum, güneş" diyecektir. İşte sorun tam burada başlıyor. Herkesi dinlendiren şeyin bizi de dinlendirebileceğine inanıyoruz oysa nasıl kendimize has huylarımız var ise dinlenme ,yorgunluklardan kurtulma, kısaca tatil yapıp zihnimizi arındırma noktasında da başka yöntemlerimiz olmalıdır. Bu noktada ise kendimizi ne kadar tanıyabildiğimiz,vücudumuza ne kadar hakim olduğumuz ile ilgilidir ki bu başka bir yazının konusu olacak kadar uzun bir mevzudur.

Menekşe Hanım

noreply@blogger.com (farmau) — Wed, 18 Jun 2008 09:59:00 +0000

Bir kadın vardı, daha şafak sökmeden menekşelerin rengiyle beslerdi göz pınarlarını... Sokağa çıktığın da ise dikenler yolunu gözlermiş tenine dokunabilmek için... Öyle çok su içermiş ki, içindeki hayat karışsın havaya ,sonra toprağa ,sonra ruhlara o nefes alıp verdikçe diye... Suyun ayna olduğu zamanlardan çıkıp gelmişti sanki... Aklındaki martıların yerli yersiz uçması, göz altlarındaki torbalarda biriken iyotlardan olmalıydı.. Keşke özneli yüklemli özenerek kurduğu cümlelere benzeyebilseydi hayatı. Geceydi, elleri gece gibiydi, belki basmayı unuttuğu notayı daha sonra hatırlayıp parmaklarıyla yaptığı ritmik hareketlerle ,en azından içine yerleşen huzursuzluğu bastırmaya çalışan bir piyanistin ellerine benziyordu! Alnındaki kırmızılık, yüzüne yansıyan menekşelerin ışığından kaynaklanmıyordu; bu düpedüz bir yaraydı ve ara ara sızıntı yapıyordu... Ve günün birinde ,okyanusun tam da ortasına kadar getirdiği sandalından serin ve kopkoyu bir maviliğe bırakacaktı elbette ruhunu... Ona da böylesi yakışırdı zaten...

Kısa bir kesit

noreply@blogger.com (hayat) — Tue, 17 Jun 2008 12:53:00 +0000

Her şey daha da güzel olacak...

inanıyorum..

umud ediyorum..

beklemekten daha fazlasını yapıyorum...

YONCAM

noreply@blogger.com (farmau) — Tue, 17 Jun 2008 12:04:00 +0000

Yoncayı ilk gördüğünde tuttuğun dilek gerçekleşir derler. Kimsenin farketmediği alalade bir sokak kenarında ,herhangi bir duvar kıyısında rastgelmiştim ona,sanırım farkedilmekte istemiyordu çünkü henüz çiçeklerini açmamıştı. O zaman bu beton çatlağının arasında sıyrılıp yaşamaya çalışan bu yonca için çiçek dilemiştim. Umarım çiçeklerini açar ve ben bunu görürüm.Biliyordum ki elbette bu yolu bulup yeşeren yonca çiçek de açar ancak o an için içimden dileyebileceğim en güzel dilek buydu benim için. Günler sonra yolum yine o sokağa düştüğünde ise dileğimi hatırladım ve çok sevindim. Pembeler yoncaya çok yakışmış, sanki varlığının kanıtı olmuştu.

Sebeb Olan İnternet Utansın!

noreply@blogger.com (farmau) — Tue, 17 Jun 2008 10:20:00 +0000

Gazetelerin internet sayfaları daha çok tıklanmak için malum okuyucu yorumları bölümü açarak,hem okuyucunun habere aktif katılımını hem de istediklerini elde etmeye çalışıyorlar. Ancak traji-komik bir durum oluşuyor giderek. Öyle ki artık yorumcular birbirlerine laf atıp,ciddi ciddi tartışma ortamına döndürüyorlar haberin alt alanını. Günün en iyi "Uçan Tekme İsteyen" haberini okuyordum ki okuyucu yorumlarında takılıp kaldım. Gerçekten internet üzerinden gazete okuyup yorum yazanların çok ilginç sosyal profilleri olduğuna düşünüyorum.

Herneyse günün Uçan Tekmeyi Hak eden kahramanımızın haberi ise şöyle;

Sağlık Bakanlığı'nda görevli bir doktor internette kendisini MİT'çi olarak tanıtan Y.Y.İ tarafından dolandırıldı.

Eskiden olsa bu tip haberleri okuduğumuzda dolandıran kişinin zekası hakkında konuşulurdu artık dolandırılanın aptallığından dem vuruyoruz. Bunun en büyük nedeni de artık öyle kolay kolay kimsenin sen istemedikçe yahut aptallık yapmadıkça seni kandıramayacağı gerçeği. Bu dolandırılan haberinde madura üzülemiyoruz çünkü bir insan bu kadar da safça davranamaz dedirten cinsten bir tür kendisi. Ancak oluyor böyle olaylar. Kahramanaca keklenen doktorumuza sağlam bir uçan tekmenin yanında aklını başına toplamasını tavsiye ediyoruz.

YEMYEŞİL

noreply@blogger.com (farmau) — Tue, 17 Jun 2008 07:47:00 +0000

Sabah şarkımı bitirmeden
doldu öğle güneşi
gözlerime
gök yeşil
yer yemyeşil
bir içim kaldı bulanmadık...

BUGÜN iSTANBUL

noreply@blogger.com (farmau) — Mon, 16 Jun 2008 17:31:00 +0000

HANIMELİ

noreply@blogger.com (farmau) — Mon, 16 Jun 2008 15:28:00 +0000

RAFET EL ROMAN - Hanımeli -

Şehrin Yakışıklısı

noreply@blogger.com (farmau) — Mon, 16 Jun 2008 14:31:00 +0000

şehrin en yakışıklısını

parmak uçlarımda yükselip

dolgun dudaklarından öpüyorum

sırnaşık bir sevgili o

kollarını boynumdan çekmeyen

akşam ışıkları

mahmur bakışlarını

asileştirir

ufkun kızıllığı

sözlerini ehlileştirir

ben ona

doyamam...

Mezun Kurbiş

noreply@blogger.com (farmau) — Fri, 13 Jun 2008 17:30:00 +0000

Sevgili Atalet bu güzel kurbişi göndermiş bana mezuniyet hediyesi olarak. Ne de çok bekledim bu günleri. Öğrenim hayatımın engebeli yoları kimi zaman duraklattı ,kimi zaman dinlendirdi beni ama devam etmemi engelleyemedi. Nihayet bitti, yaklaşık sekiz yıla yayılan üniversite serüvenim bu dönem nihayetine erdi ve mezun olmayı başardım. Bu süreç beni tekrar ve tekrar yeniden şekillendirdi,kimi zaman yoğurdu, kimi zaman su kattı bir kez daha yoğurdu ama sonuç olarak pişmeye hazırladı. Üniversiteyi yarıda bırakan yahut benim gibi bırakmak zorunda kalanlar çok iyi bilir ki bu uhdeyi ne yapsanız ne etseniz gideremezsiniz. İş hayatındaki tüm başarılarınız bir diplomam bile yok sözünün gölgesinde kalır. Her zaman bir ihtimal vardır hep deriz ya, ben de tüm zorlukları bir yana bırakıp kaldığım yerden devam etmeyi seçtim zamanında :)

Aslında bu durum hayatımda hiç bir değişikliğe neden olmayacak bu saatten sonra çünkü zaten kariyerimin artık çizğisi de yolu da belli ancak bunu anlamam için bu günleri görmem gerekiyormuş. Ne garip değil mi Öss'yi , okulları,sınavları hayatımızın tam merkezine koyan sistemin gün gelip kendimizi kandırmaktan ibaret olduğunu anlamak için dişlilerin arasında biraz ezilmemiz gerekiyor. Diğer bir yandan bakınca ise eğer kişi isterse ve bunun için çaba sarfederse tüm kapılar zorla bile olsa onun önünde açılıyor.

Ve mezuniyeti kutlama zamanı arkadaşlar. Bu güzel mezun kurbiş fotoğrafı için ataletime bir kez daha teşekkür ediyorum :)

Öylesine :)

noreply@blogger.com (farmau) — Fri, 13 Jun 2008 16:45:00 +0000

Söz bilir yalnızlığı
Sen kalırsın tek başına
Sen kendinle bir başına...

Yok artık...
Sor artık...

Gelsem...
Gelsen...

Söz değil bu korkma!

Kalsam...
Kalsan...

Özüm değil bu korkma!

Yarın değil buğün
Hemen
Şimdi
Bak keyfine ...

Annemler Tatilde

noreply@blogger.com (farmau) — Mon, 09 Jun 2008 08:21:00 +0000

EURO 2008 tüm hızıyla devam ediyor her ne kadar millilerimiz henüz bizi sevindirecek bir atraksiyon yapmamış olsalar bile maaçlar çok heyecanlı geçiyor. Özellikle Portekiz'in neler yapacağını çok merak etmekteyim. Çarşamba İsviçre maçında umarım sevinen taraf oluruz diye ümid ediyorum. Herneyse konuyu dağıtmadan devam edeyim. Konu çok hoş bir film olan "Annemler Tatilde" Cao Hamburger tarafından yönetilen film; annesi ve babası tarafından dedesinin yanına bırakılan ancak dedesinin vefatı yüzünden dedesi'nin arkadaşının yanında kalmak zorunda kalan küçük Mauro'nun gözünden 1970'lerin Brazilya'sını anlatıyor.

Film gösterimden kalkalı uzun zaman oldu ancak geçenlerde Dvd'sini edinip tekrar izledim. Hikaye çok ilgi çekici gelmişti bana ;Mauro tüm erkek çocukları gibi tam bir futbol düşkünü ve futbolun en hareketli memleketi olan Brezilya'da yaşıyor. 1970'lerde Brezilya ise tam bir siyasi kaosun içinde. Bir yandan etrafında olan bitene anlam vermeye çalışırken ,diğer yandan Dünya Kupası heyecanı içinde bulur kendini küçük Mauro ve hayli yürek burkan bir öykü dönüşüverir filmin sahneleri.

Dünya kupası Brezilya halkına sorunlarını bir süre unuttursa bile küçük bir çocuğun oyalanmasını sağlayamaz. Erkek çocukları ve futbol ilişkisini irdelerken pek çok yan öğede filmin sorularına cevap aramaya çalışıyor. Futbol hayatın içindeki pek çok eğlence gibi vaktimizi hoşça geçirmemizi sağlar ama hiçbir şeyi değiştiremez ancak üstünü örter. Belki de bu bizlerin futbolu sadece spor olarak görmediğimiz içindir yahut göstermedikleri içindir.

Karadut

noreply@blogger.com (farmau) — Sun, 08 Jun 2008 13:36:00 +0000

Karadut her ne kadar lekesi yüzünden pek sevilmese de gerçekten harika bir meyvedir. Özellikle şerbeti benim favorim. Genellikle bir kilo karadut, bir kilo şeker ölçüsü ile yapılıyor olsa bile ben fazla şekerli sevmediğimden ve biraz da o ekşimsi tadın hastası olduğum için 3/1 ölçü ile yapıyorum. Taze nane yaprakları birlikte iyice soğutup içilirse aroması daha bir güzel oluyor. Tıpkı nar gibi antitoksidan bir meyve olan karadut yazın favori içeceği olma yolunda emin adımlarla ilerliyor.

Çek Sifonu!

noreply@blogger.com (farmau) — Sun, 08 Jun 2008 08:41:00 +0000

Umumi yani herkese açık tuvaletler de mümkünse klozete atılıp sifon çekilesi kadın tipleri var ve ne nedense bu tipler hep bana denk geliyor. Aslında hepimiz hemen hemen her gün karşılaşırız bu tiplerle. İnsanı delirtirler, yani o an onları o klozete tıkıp sifonu çekmemek için kendinizle ciddi bir mücadele verirsiniz. Bir kaç gruba ayırabiliriz;

Birinci gruptakiler cep telefonu hastasıdırlar. Sırada bekleyenleri umurlarına takmazlar, tuvalete girip kapıyı kapattıkları an, zır zır telefonları çalar harika bir zamanlama ile ve sonra vır vır konuşurlar. Siz altınıza etmemek için sadece dua etmelisiniz!

İkinci gruptakiler ellerinde alışveriş poşetleri bir hışımla atarlar kendilerini kapıdan içeri. Sağa sola bakmadan poşetlerini asacakları yer olmadığından yakınırlar "ayy burası nasıl bi yer yaa, bi poşet asacak yer bile yok,ııı" gibi laflar ederler. Mecburen uyayırsının hahımefendi yeter ki sussun diye "Bayan tam arkanızda arabileceğiniz yer var" dersiniz. "ayyy inanmıyorum nasıl da görmemişim ben ,ihi ihi ihi" Ellerinizi hızlıca yıkayıp hemen uzaklaşınız yoksa kendinizi koyu bir muhabbetin iiçinde bulabilirsiniz!

Üçüncü gruptakiler "Ayy ne kadar kötü kokuyor burası yaaa, bu insanlar da ne kadar pis yahu" diyerek hiç susmadan söylenirler ancak aynı hanım tuvaletten çıktıktan sonra ellerini bile yıkamadan çıkar gider. Yontulmamış mikrop saçıcı olarak dolanır etrafta bu çok titiz hanımlar.

Dördüncü gruptakiler sigara içenler. Gerçekten klozetin yanında ayakta dikilip ya da üzerine oturup sigara içenleri ve bundan keyif alanları anlamıyorum ben, anlayamıyorum yani. Bu neyin keyfidir. Sigara bir keyif alma aracı değil midir? Hadi bunları bir yana bırakalım dışarıda bekleyen insanları o kokuya o dumana maruz bırakmaya ne hakkı vardır. Şu kadar ceza ödersiniz panolarının işe yaradığını ben bu güne kadar görmedim. Herkes püfür püfür içiyor ,ceza falan ödemiyor .

Aslında çok şey var yazacak ama şimdilik bu kadar olsun bakalım. Devamı çok yakında...

Batı Doğu'dan Başlar

noreply@blogger.com (farmau) — Sat, 07 Jun 2008 10:12:00 +0000

İstanbul'dan başlayıp Hindistan'a kadar uzanan bir yolculuğun öyküsü. Doğu'nun sıcak yüzünden, soğuk ellerine kadar pek çok detayı buluşturabilen yazar Mebuse Tekay çok iyi bir iş çıkarmış. Kimi zaman önyargıların kurtulmuş olmanın ferahlığıyla, kimi zaman şaşkınlığın verdiği bir tereddütle kurmuş cümlelerini ama her defasında şehirlerin ruhunu halklarının şekillendirdiğini vurgulamış. Son günlerde okuduğum en güzel gezi kitaplarından biri "Batı Doğu'dan Başlar"

Ağacım

noreply@blogger.com (farmau) — Sat, 07 Jun 2008 09:48:00 +0000

Mahallemizde
Senden başka ağaç olsaydı
Seni bu kadar sevmezdim.

Fakat eğer sen
Bizimle beraber
Kaydırak oynamasını bilseydin
Seni daha çok severdim.

Güzel ağacım!
Sen kuruduğun zaman
Biz de inşallah
Başka mahalleye taşınmış oluruz.

Orhan Veli Kanık

Yemek Hikayeleri

noreply@blogger.com (farmau) — Fri, 06 Jun 2008 13:40:00 +0000

Yemek Hikayeleri yayın hayatına başladı. Uzun zoluklu bir proje olacağını düşünüyorum. Samimiliği ,doğallığı ve sağlam yazarları ile ilerleyen günlerde çok konuşulacağa benziyor. Zamanla çok büyük aşamalar kaydedeceğini düşünüyorum bu güzel projenin. Yayın hayatlarında başarılar diliyorum.